Jawność wynagrodzeń - 15 najważniejszych pytań pracodawców

Od czerwca 2026 r. we wszystkich krajach Unii Europejskiej – także w Polsce – powinny zostać implementowane przepisy Dyrektywy 2023/970 w sprawie wzmocnienia stosowania zasady równości wynagrodzeń kobiet i mężczyzn. Dla pracodawców oznacza to konieczność wprowadzenia istotnych zmian, między innymi w procesach rekrutacyjnych, w systemach wynagradzania i raportowania danych płacowych. Jak się do nich przygotować?

Jawność wynagrodzeń (ang. pay transparency) to zbiór zasad, mechanizmów i obowiązków prawnych, których celem jest należyte skonstruowanie struktur wynagrodzenia i udostępnienie informacji dotyczących wynagrodzeń – w sposób, który:

  • umożliwia wykrywanie i eliminowanie nierówności płacowych,
  • wzmacnia pozycję pracowników w relacji z pracodawcą,
  • zapewnia przejrzystość procesów płacowych i awansowych,
  • wspiera zagwarantowanie równość płci w miejscu pracy, zwłaszcza poprzez zwalczanie tzw. „luki płacowej” (gender pay gap).

Przygotowaliśmy 15 kluczowych pytań i odpowiedzi, które wyjaśnią pracodawcom, jakie nowe obowiązki nakłada dyrektywa dotycząca jawności wynagrodzeń, kogo obejmą nowe regulacje, jakie sankcje grożą za niedostosowanie się do przepisów oraz jak się przygotować, by uniknąć ryzyk prawnych i reputacyjnych.

 

Jawność wynagrodzeń – o co pytają pracodawcy?

1. Jakie są podstawowe obwiązki pracodawcy wynikające z dyrektywy o jawności wynagrodzeń?

Dyrektywa nakłada na pracodawcę obowiązki w czterech głównych obszarach:

  1. Transparentność rekrutacji – obowiązek ujawnienia kwot wynagrodzeń albo widełek wynagrodzenia już na etapie ogłoszenia lub przed rozmową kwalifikacyjną.
  1. Transparentność polityki wynagradzania – obowiązek ustalenia i udokumentowania neutralnych płciowo kryteriów wynagrodzenia, awansu i dostępu do szkoleń.
  1. Dostęp pracowników do informacji – prawo pracownika do informacji o poziomie wynagrodzeń innych pracowników wykonujących taką samą lub równoważną pracę.
  1. Raportowanie różnic płacowych – obowiązek składania raportów o różnicach w wynagrodzeniu kobiet i mężczyzn (dotyczy pracodawców zatrudniających ≥ 100 osób).

Zrealizowanie tych obowiązków wymaga stworzenia przejrzystych struktur płacowych oraz wsparcia ze strony działów HR, działów compliance i prawnych.

 

2. Czy trzeba podawać widełki wynagrodzenia w ogłoszeniach o pracę? 

Tak. Zgodnie z art. 5 dyrektywy, a także z najnowszą nowelizacją Kodeku pracy, która odnosi się do tego artykułu dyrektywy, pracodawca ma obowiązek poinformowania kandydatów o przewidywanym poziomie wynagrodzenia początkowego lub jego przedziale i to przed pierwszą rozmową kwalifikacyjną – najczęściej już w ogłoszeniu o pracę.

Widełki muszą być ustalone na podstawie obiektywnych kryteriów – np. wartości danego stanowiska w strukturze danego przedsiębiorcy, rynkowych benchmarków – a nie uznaniowo.

 

3. Kiedy są dopuszczalne różnice w wynagrodzeniach?

Różnice w poziomach wynagrodzenia muszą być obiektywnie uzasadnione i nie mogą wynikać z nierównego traktowania, w szczególności dyskryminacji ze względu na płeć.

Dopuszczalne kryteria różnicowania wynagrodzeń to m.in.:

  • poziom wykształcenia i kwalifikacji zawodowych,
  • doświadczenie zawodowe (w tym staż w danym zakładzie pracy),
  • zakres odpowiedzialności i złożoność zadań,
  • poziom samodzielności i decyzyjności,
  • osiągane wyniki, np. realizacja celów lub efektywność,
  • warunki wykonywania pracy (np. praca zmianowa, praca w warunkach szkodliwych),
  • mobilność zawodowa (np. gotowość do podróży służbowych, elastyczność).

 

4. Co to jest wartościowanie stanowisk pracy i czy jest obowiązkowe?

Wartościowanie stanowisk to proces oceny wartości danego stanowiska w strukturze organizacyjnej – bez odniesienia do osoby, która je zajmuje. Wartościowanie stanowisk przekłada się na poziomy wynagrodzenia w poszczególnych kategoriach stanowisk i siatkę płac. Dyrektywa nie wprowadza wprost obowiązku przeprowadzenia wartościowania, ale będzie ono konieczne:

  • aby możliwe było wykazanie, że różnice płacowe są uzasadnione (np. przy ewaluacji raportu płacowego), lub
  • by zdefiniować stanowiska „takie same” lub „równoważne”.

Konieczne jest posiadanie metody wartościowania opierającej się na neutralnych względem płci kryteriach (np. kwalifikacje, zakres odpowiedzialności, wysiłek fizyczny/psychiczny, warunki pracy).

 

5. Czy pracodawca będzie musiał tworzyć dokumenty opisujące zasady wynagradzania i awansu?

Tak. Dyrektywa wymaga, by zasady wynagradzania, awansów i szkoleń były:

  • określone w formie pisemnej,
  • przejrzyste i łatwo dostępne dla pracowników i ich przedstawicieli,
  • neutralne płciowo – tj. pozbawione elementów dyskryminujących ze względu na płeć.

Przykładowo: system premiowy oparty na ocenie przełożonego musi być uzupełniony o jasne, mierzalne kryteria, które umożliwią obiektywną weryfikację tego systemu.

 

6. Jakie informacje o wynagrodzeniu pracodawca będzie musiał przekazać pracownikowi?

Na żądanie pracownika, pracodawca musi udzielić:

  • informacji o jego własnym wynagrodzeniu (całkowitym),
  • informacji o średnich wynagrodzeniach w układzie wg płci dla kategorii pracowników wykonujących taką samą lub równoważną pracę.

Pracodawca ma obowiązek odpowiedzieć w rozsądnym terminie (nie dłuższym niż dwa miesiące) i nie może w żaden sposób zniechęcać pracownika do korzystania z tego prawa.

 

7. Czy pracodawca będzie mógł zakazać pracownikowi ujawniania własnego wysokości wynagrodzenia?

Nie. Artykuł 7 dyrektywy wprost zakazuje stosowania klauzul poufności wynagrodzeń.
Pracodawca nie może:

  • zabronić pracownikowi ujawniania swojego wynagrodzenia,
  • nakładać sankcji za dzielenie się taką informacją.

 

8. Którzy pracodawcy będą musieli przygotowywać raporty płacowe?

Raportowanie dotyczy pracodawców zatrudniających:

  • ≥ 250 osób – co roku,
  • 100-249 osób – co 3 lata,
  • (możliwe, że po 2031 r. – także firmy 50+ osób, Polska zdecyduje się rozszerzyć te obowiązki).

Raport zawierać będzie m.in.:

  • różnice w wynagrodzeniu ogółem i dla każdej kategorii pracowników,
  • poziom luki płacowej (różnice wynagrodzeń ze względu na płeć).

 

9. Co się stanie, jeśli raport płacowy ujawni zbyt duże różnice w wynagrodzeniach?

Jeśli różnica w wynagrodzeniach (luka płacowa) wyniesie co najmniej 5% i nie może być obiektywnie uzasadniona, pracodawca będzie musiał:

  • przeprowadzić tzw. wspólną ocenę wynagrodzeń z udziałem przedstawicieli pracowników,
  • opracować i wdrożyć działania naprawcze,
  • monitorować wdrożenie tych działań i wykazać postęp.

 

10. Czy przepisy o jawności wynagrodzeń obejmują tylko wynagrodzenie zasadnicze?

Nie. Obowiązki obejmują całkowite wynagrodzenie, czyli:

  • wynagrodzenie zasadnicze,
  • premie, prowizje, dodatki (np. stażowe, funkcyjne),
  • świadczenia rzeczowe (np. auto, telefon, ubezpieczenia, pakiety medyczne),
  • inne gratyfikacje finansowe i niefinansowe.

 

11. Czy pracodawcy będą musieli dostosować systemy kadrowo-płacowe lub HR do nowych zasad?

W większości przypadków – tak. Dyrektywa o jawności wynagrodzeń wymusza:

  • gromadzenie i przetwarzanie danych płacowych z podziałem na płeć i kategorie stanowisk,
  • rejestrowanie ścieżek awansu i kryteriów oceny,
  • raportowanie i tworzenie dokumentacji dla pracowników.

Niezbędne będą dostosowania w systemach ERP/HRM, a także przeszkolenie kadry HR i menedżerskiej.

 

12. Jakie informacje trzeba przekazać kandydatom do pracy?

Pracodawca musi, zanim dojdzie do rozmowy kwalifikacyjnej, poinformować kandydata o:

  • widełkach wynagrodzenia lub jego poziomie początkowym,
  • procedurach rekrutacji, kryteriach oceny i wyboru kandydata,
  • zasadach awansu i wynagradzania (w skrócie).

Nieprzekazanie tych informacji w odpowiednim momencie może skutkować zarzutem naruszenia prawa i odpowiedzialnością odszkodowawczą pracodawcy.

 

13. Czy dyrektywa dotyczy pracowników B2B i kontraktorów?

Co do zasady dyrektywa odnosi się do pracowników w rozumieniu prawa krajowego. Zatem:
  • osoby na umowie o pracę – są objęte dyrektywą,
  • osoby współpracujące na zasadach B2B – nie są objęte dyrektywą, chyba że polska ustawa implementująca dyrektywę rozszerzy jej działanie także na umowy cywilnoprawne.

 

14. Jakie są sankcje za naruszenie zasad wynikających z dyrektywy?

Państwa członkowskie mają zapewnić efektywne i odstraszające sankcje, które mogą obejmować:

  • grzywny administracyjne,
  • obowiązek naprawienia szkody z tytułu zaniżonego wynagrodzenia (do trzech lat wstecz)
  • zadośćuczynienie z tytułu dyskryminacji płacowej,
  • negatywne skutki reputacyjne dla pracodawcy (raporty publiczne, publikacje w mediach).

W przypadku sporów sądowych to pracodawca musi udowodnić, że nie doszło do dyskryminacji (odwrócony ciężar dowodu).

 

15. Od kiedy obowiązują przepisy i co należy zrobić już teraz?

  • Dyrektywa weszła w życie 6 czerwca 2023 r., a państwa członkowskie mają do 7 czerwca 2026 r. na implementację.
  • Polska wprowadziła częściową implementację, wprowadzając do Kodeksu pracy nowe obowiązki w zakresie procesów rekrutacyjnych.

Pracodawcy powinni już teraz:

  • przeanalizować systemy i strukturę wynagrodzeń,
  • przeprowadzić wartościowanie stanowisk albo je zweryfikować,
  • wdrożyć politykę płacową zgodną z zasadą równości,
  • zaktualizować procedury rekrutacyjne,
  • przeszkolić menedżerów i służby HR.

Autor:

Piotr Kryczek, radca prawny

Ostatnie aktualności

Kategorie

Tagi